Już w IV wieku wprowadzono drewnianą pochyłą więźbę dachową otwartą lub oddzieloną drewnianym stropem.
Cechy charakterystyczne Charakterystycznymi cechami chrześcijańskiego systemu bazylikowego są: zasadniczo budynek ma układ podłużny, podzielony jest na część centralną (nawa główna) oraz nawy boczne, po jednej, dwie lub nawet trzy z każdej strony, nawy (główna i boczne) przykryte są oddzielnymi dachami, część centralna jest wyższa od naw bocznych, co umożliwia doświetlenie wnętrza przez pas górnych okien, wszystkie nawy są oddzielone od siebie ścianami, filarami lub słupami stanowiącymi elementy nośne.
Poprzez stulecia pierwotną bazylikę modyfikowano, dodając krypty, nawę poprzeczną (transept), chór, sklepienia, wieże, przemienność podpór, empory, tryforium, westwerk, kaplice i inne elementy.
Inne znaczenie
Bazylika to także tytuł honorowy kościoła. Patrz: Bazylika większa (basilica maior) Bazylika mniejsza (basilica minor)
Zobacz też bazylika trójkościelna
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Historia architektury starożytnej Kategoria:Architektura sakralna