biskup jednak nie podejmował już dalszych prób szerzenia chrześcijaństwa w Pomorzu. W głębokim smutku udał się z powrotem do Polski i złożył księciu sprawozdanie ze swoich doświadczeń. Bolesław poradził mu teraz, by zrezygnował z nawracania Pomorzan; nie powinien dalej "próbować z głupotą tych psów", są to "bezlitosni ludzie" i nie warte są nauk zbawienia. Bernard przypisał niechęć Julinian wobec chrześcijaństwa swojemu skromnemu strojowi, dlatego doradził księciu, aby spróbował raz z efektownym i potężnym głosicielem zbawienia, a następnie udał się do Bambergu, gdzie przybył w roku 1122 i przez pewien czas był mnichem. Po przybyciu do Bambergu biskup Bernhard po krótkim pobycie wstąpił do klasztoru na wzgórzu Michelsberg, gdzie nauczał mnichów nauk ścisłych. Dzięki swojej ciężkiej pracy i pobożności szybko zaprzyjaźnił się z biskupem Ottonem z Bambergu, który dobrze znał podróże Bernharda na Pomorze.
Część historyków utożsamia go ze wzmiankowanym w 1133 roku pierwszym biskupem lubuskimpor. Karol Maleczyński, Bolesław III Krzywousty, Kraków 2010, s. 332-333. Sam Maleczyński zdecydowanie odrzuca identyfikację Bernarda Hiszpana z biskupem lubuskim..