Facja hornblendowo-hornfelsowa W warunkach tej facji pojawia się staurolit, w przypadku gdy skały zawierają dużą ilość żelaza, a małą zawartość magnezu, wapnia i alkaliów. Staurolit, który jest raczej minerałem typowym dla metamorfizmu regionalnego, w tej facji pojawia się wskutek metamorfizmu kontaktowego. W tej facji nie występuje już chloryt w równowadze z kwarcem, a po raz pierwszy pojawiają się diopsyd, grossular, hornblenda, amfibole rombowe i cummingtonit. Do najważniejszych reakcji zapoczątkowywujących tę fację należy zaliczyć:
Paragenezy mineralne skał węglanowych często są także wzbogacone w wollastonit, jednak jest on trwały tylko w górnym zakresie PT tej facji.
W facji tej najczęstszymi spotykanymi paragenezami mineralnymi są: W skałach o chemizmie gabrowym → plagioklazy + hornblenda lub diopsyd + antofyllit + biotyt W skałach ilastych bogatych w K → biotyt + kordieryt + muskowit + plagioklazy, przy większym wzbogaceniu w potas pojawia się mikroklin kosztem kordierytu W skałach ilastych bogatych w Al, a ubogich w K → andaluzyt + kordieryt + plagioklazy + muskowit i biotyt W marglach → plagioklazy + hornblenda + diopsyd lub antofyllit + biotyt i muskowit W wapieniach marglistych → kalcyt + wollastonit + plagioklazy + diopsyd + grossular + biotyt lub flogopit