Zbieżność charakterystycznych form konstrukcji z wciągniętymi do wnętrza przyporami oraz cechy wystroju plastycznego elewacji artykułowanych dekoracyjnymi lizenami występującymi w obiektach łączonych z działalnością warsztatu Hinricha Brunsberga spowodowały, że autorstwo chojeńskiej fary przypisano temu legendarnemu architektowi i mistrzowi budowlanemu późnego średniowiecznaautorstwo kościoła Henrykowi Brunsbergowi przypisał M. Säume
Katastrofa budowlana w 1843 roku mały|Katastrofa budowlana w roku 1843 Kościół gotycki przetrwał w stanie niemal nienaruszonym do 2 lipca 1843 r., kiedy to doszło do katastrofy budowlanej, w trakcie której zawalił się narożnik południowo-zachodni średniowiecznej wieży, niszcząc kaplicę św. Anny. Ocalałe elementy konstrukcji wkrótce potem rozebrano i nigdy nie odbudowano. Dopiero w 16 lat po katastrofie podjęto budowę nowej wieży wg projektu Friedricha Augusta Stülera przy prawdopodobnym udziale Carla Dieckhoffa i niejakiego Sulzeraw 1842r. August Stüler został mianowany architektem królewskim i pozostawał czasie budowy wieży w Chojnie czołowym architektem Królestwa Prus. Inwestycję tą zrealizowano latach 1855–1861Gierke M., Nieco uwag o neogotyckiej wieży kościoła mariackiego w Chojnie, [w:] Rocznik Chojeński, t.IV, Chojna 2012r., s. 144.