u innych wyuczonych już psów uszkodził struktury ucha wewnętrznego, jedno- i obustronnie. Spośród tych psów te, które miały obustronnie uszkodzony ślimak, traciły bezpowrotnie zdolność rozpoznawania sygnału do karmienia. W końcu, Kalischer dokonał eksytrpacji określonych przez Munka obszarów kory skroniowej, jedno- i obustronnie.
17 stycznia 1908 wygłosił kolejny referat połączony z demonstracjąVerhandlungen der Berliner Physiologischen Gesellschaft. Sitzung vom 17 Januar 1908. Zentralblatt für Physiologie 22, 2, s. 54 (1908), we wrześniu ukazał się artykuł w którym opisał „Tondressur”, czyli metodę warunkowania rozróżniania tonów u psów. W późniejszych eksperymentach, których wyniki przedstawił m.in. na posiedzeniu Berliner Physiologische Gesellschaft w styczniu 1909 roku, badał także zdolność rozpoznawania przez psy zapachów i barwVerhandlungen der Berliner Physiologischen Gesellschaft. Sitzung am 15. Januar 1909. Zentralblatt für Physiologie 26, 6, s. 196–197 (1909). Kolejny referat na temat roli swojej metody w badaniu układu nerwowego przedstawił na 6.