Bitwa galicyjska – szereg operacji wojskowych prowadzonych w Galicji i południowo–wschodniej części Królestwa Kongresowego przez wojska rosyjskie i austro–węgierskie w początkowym etapie I wojny światowej.

Plany i środki Wydarzenia polityczne spowodowały, że w lipcu 1914 roku austro–węgierski szef Sztabu Generalnego gen. Franz Conrad von Hötzendorf zaczął realizować plan przewidujący wojnę z Serbią (patrz: Plany operacyjne przed I wojną światową). Główne siły austro–węgierskie miały pokonać Serbię, zaś zadaniem reszty wojsk była osłona przed ewentualną akcją Rosji. Tymczasem jednak Rosja zdecydowanie włączyła się do konfliktu po stronie sojuszniczej Serbii i stąd Austriacy musieli skierować większość wojsk przeciw silniejszemu przeciwnikowi. To oznaczało konieczność zgromadzenia w Galicji 3/5 sił austro–węgierskich. Aby uprzedzić i powstrzymać inwazję rosyjską, 20 sierpnia 1914 roku von Hötzendorf podjął decyzję o ataku. Liczył przy tym, że szybkie zwycięstwo nad Francją pozwoli Niemcom przerzucić wojsko na front wschodni i zadać decydujący cios Rosji wespół z armią austro–węgierską. Wspólne uderzenie obu sojuszników wzięłoby w kleszcze armie rosyjskie znajdujące się na zachód od Wisły.