Kobieta porzucona (oryg. fr. La Femme abandonnée) – opowiadanie Honoriusza Balzaka z cyklu Komedia ludzka, opublikowana po raz pierwszy w dzienniku Revue de Paris w 1832. Stanowi część Scen z życia prywatnego. Balzak dedykował ją Laurze Junot d’Abrantès, od której zresztą usłyszał prawdziwą historię, na której oparł akcję dziełaA. Maurois, Prometeusz, czyli życie Balzaka, Warszawa, Czytelnik 1970, s. 167..

Okoliczności powstania utworu Utwór ukazał się w Revue de Paris we wrześniu 1832 roku, a po raz pierwszy w formie książkowej został wydany w drugim tomie Scen z życia prowincjonalnego w szóstym tomie Studiów obyczajowych XIX wieku w grudniu 1833 u Mme Béchet. Po raz drugi został wydany w listopadzie 1839 roku u Charpentiera, po raz trzeci w 1842 u Furne’a. Balzac dodał w tym wydaniu dopisek: Angoulême, wrzesień 1832. Opowiadanie zostało dedykowane Księżnej d’Abrantès.