zaznacza przy tym, że słowa „haker” często używa się pejoratywnie tam, gdzie właściwe byłoby określenie „cracker”. Część polskich opracowań wyróżnia natomiast cracking sieciowy, czyli pokonywanie zabezpieczeń systemów komputerowych, oraz cracking oprogramowania – zaznaczając jednocześnie, że pierwszy z nich najczęściej określa się mianem hackingu.

Łamanie oraz rozpowszechnianie zmodyfikowanego przez crackerów oprogramowania jest w większości państw nielegalne. Środowisko crackerskie odróżniało jednak swoją działalność od piractwa komputerowego, którym zajmowały się osobne grupy określane jako warez dOOdz, rozprowadzające nielegalne kopie programów; do plików dołączanych do cracków często trafiało wezwanie, by kupić program, jeśli okaże się przydatny.

Cracking oprogramowania Historia łamania zabezpieczeń oprogramowania sięga lat 80. XX w. i komputerów Atari oraz Commodore. Już wtedy producenci oprogramowania zaczęli stosować zabezpieczenia przed nielegalnym kopiowaniem. Wraz z nimi pojawiły się osoby, które zaczęły te zabezpieczenia analizować i łamać, z czasem tworząc grupy rywalizujące ze sobą.