Cracking dotyczy zazwyczaj płatnego, zamkniętego oprogramowania lub pisanych hobbistycznie tzw. crackme, czyli programów zawierających zwykle samo zabezpieczenie, bez innych funkcji. W przypadku wolnego oprogramowania zabezpieczenia zazwyczaj nie występują, gdyż użytkownik dysponuje pełnym dostępem do kodu źródłowego i może je sam swobodnie modyfikować.

Innym rozwiązaniem jest stworzenie generatora kluczy licencyjnych, czyli keygena. Czasem rozpowszechnianemu crackowi bądź keygenowi towarzyszy wstawka artystyczna, tzw. cracktro, lub w przypadku gier trainer. Często dołączany jest również plik tekstowy z rozszerzeniem NFO, zawierający ASCII-Art grupy crackerskiej, datę wydania cracka bądź inne informacje o grupie.

W tutorialach grup crackerskich cracking bywał opisywany nie jako działanie wymierzone w sam program, lecz w zawartą w nim informację, co wiąże go ściśle z inżynierią wsteczną, rozumianą jako odkrywanie zasad działania oprogramowania.