thumb|200px|Daniel interpretuje sen Nabuchodonozora thumb|200px|Grobowiec Daniela w Suzie
Daniel (aram. i hebr. דָּנִיֵּאל – Dāniyyēl, „Bóg moim Sędzią”; gr. Δανιήλ – Daniḗl) – główny bohater biblijnej Księgi Daniela, prorok żydowski, którego nie należy identyfikować z innym Danielem – mężczyzną z Księgi Ezechiela (rozdz. 14., wiersze 14. i 20.).
Geneza Postaci Imię Daniela oznacza „Bóg moim sędzią”. Chociaż najbardziej znaną postacią o tym imieniu jest bohater Księgi Daniela, który interpretuje sny i doznaje apokaliptycznych wizji, Biblia wspomina także o trzech innych osobach o tym imieniu:
Księga Ezechiela (14:14, 14:20 i 28: 3) odnosi się do legendarnego Daniela słynącego z mądrości i prawości. W rozdziale czternastym Ezechiel mówi o grzesznej ziemi Izraela, że „gdyby tam byli owi trzej mężowie: Noe, Daniel i Hiob, to tylko oni, dzięki, sprawiedliwości swej, ocaliliby życie swoje”. W rozdziale 28 Ezechiel drwi z króla Tyru, pytając retorycznie: „Czy jesteś mądrzejszy od Daniela?”. Wydaje się, że autor Księgi Daniela przyjął tę legendarną postać, znaną ze swojej mądrości, jako centralną postać. W Księdze Ezdrasza 8:2 prorok wspomina kapłana o imieniu Daniel, który wraz z Ezdraszem udał się z Babilonu do Jerozolimy W 1 Księdze Kronik 3:1.