Wigowie mieli nadzieję, że przejmując inicjatywę w tej kwestii będą postrzegani jako obrońcy niewolnictwaCooper s. 350..
Identyczną poprawkę przedłożył w Izbie demokrata Philip Phillips z Alabamy. Mając poparcie „kasyna z F Street”, Douglas spotkał się z Phillipsem, by upewnić się, że kwestia ustawy zależy od Partii Demokratycznej. Na koniec obaj zaaranżowali spotkanie z prezydentem Franklinem Pierce’em, by być pewnymi i jego poparciaJohanssen s. 412–413, Cooper s. 350–351..
Spotkanie z prezydentem Pierce ledwo napomknął o Nebrasce w swym przemówieniu do narodu miesiąc wcześniej i nie był bynajmniej zwolennikiem unieważnienia kompromisu Missouri. Jego osobisty doradca, senator Lewis Cass, który już w 1848 roku mówił o woli ludu jako alternatywie wobec klauzuli Wilmota, a także sekretarz stanu William L. Marcy, starali się przekonać prezydenta, że odwołanie kompromisu może wywołać poważne problemy natury politycznej. W sobotę 22 stycznia doszło do posiedzenia gabinetu;