Lista światowego dziedzictwa UNESCO 4 grudnia 1999 roku park został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Został zakwalifikowany według następujących kryteriów wraz z opisem: Kryterium VII – park narodowy obejmuje wapienie lub krajobraz krasowy. Jest to podziemna rzeka, która płynie bezpośrednio do morza. W dolnej części rzeka jest słona i podlega pływom morskim. Ich wpływ na rzekę sprawia, że jest znaczącym zjawiskiem naturalnym. Pieczara rzeki wykazuje nacieki jaskiniowe oraz kilka dużych komór do 120 m szerokości i 60 m wysokości. Jej dostępność i żeglowność wynosi do 4,5 km w głąb lądu, dzięki czemu ogół społeczeństwa może zobaczyć formacje skalne podczas rejsu rzeką. Trudno liczyć na podobne doświadczenia w innych częściach świata. Kryterium X – park narodowy zawiera znaczące w skali światowej siedliska dla zachowania różnorodności biologicznej. Obejmuje on całą gamę ekosystemów od morskiego do górskiego. Jest najbardziej istotnym dla ochrony obszarem lasów w prowincji Palawan z biogeograficznego punktu widzenia. Istnieje 8 nienaruszonych formacji leśnych: lasy na glebach ultramaficznych, lasy na glebach wapiennych, lasy reglowe, lasy bagien słodkowodnych, wiecznie zielone nizinne lasy równikowe, lasy łęgowe, lasy plażowe oraz lasy namorzynowe. Zawiera wyjątkową różnorodność biologiczną.