Oprócz wymienionych kryteriów według Leopolda Steckiego wyróżnia się między innymi jeszcze holdingi: kierownicze – ich organizacyjno-prawna i ekonomiczna istota polega na tym, że uczestnictwo podmiotu kontrolującego w jednostce zależnej wyraża się w przejęciu od niej funkcji kierowania jego przedsiębiorstwem, bankiem lub inną firmą; finansowe – w których podmiot kontrolujący nabywa w jednostkach zależnych znaczne udziały kapitałowe lub określonej wartości akcje; rodzinne – tworzone na ogół przez członków małej rodziny obejmującej małżonków i ich dzieci; kapitałowe – oznaczające uczestnictwo podmiotu kontrolującego w jednostce zależnej poprzez objęcie udziału kapitałowego, np. przez nabycie akcji o znacznej wartości kapitałowej.
Zalety i wady struktur holdingowych Do zalet holdingów zalicza się: Zwiększenie poczucia odpowiedzialności za wyniki pracy spółek zależnych oraz wzrost motywacji do działań nowatorskich przez ich organy zarządzające, w stosunku do struktur dywizjonalnych. Efekty pracy, w tym przypadku w sposób bardzo jednoznaczny, identyfikowane z podmiotem gospodarczym. Ograniczenie negatywnych skutków związanych z podjęciem działalności w obszarach wysokiego ryzyka.