bez zapachu, o smaku łagodnym. Wysyp zarodników Zarodniki o średnicy 4,5–6 × 3,5–4,5 µm. Gatunki podobne Siedzuń dębowy przypomina barwą i wielkością siedzunia sosnowego (Sparassis crispa), ale jest jaśniejszy i ma szerzej powyginane, bardziej rozpostarte listkowate zakończenia odgałęzień.
Występowanie i siedlisko W Polsce gatunek rzadki. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status V – zagrożony wyginięciem. W piśmiennictwie naukowym do 2020 r. podano 45 jego stanowisk. Bardziej aktualne stanowiska podaje internetowy atlas grzybów. W latach 1995–2014 objęty był ochroną ścisłą, a od roku 2014 ochroną częściową. Znajduje się na listach gatunków zagrożonych także w Niemczech, Anglii, Norwegii.
Grzyb nadrzewny. Owocniki wytwarza od sierpnia do października na korzeniach buków, dębów, jodeł, modrzewi i świerków. Owocniki wyrastają z twardo zbitej grzybni.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Grzyby chronione Kategoria:Siedzuniowate Kategoria:Mykobiota Polski