z sieci lokalnej, z internetu).
Klasyfikacja ze względu na przebieg instalacji: instalacja cicha (silent installation) – polega na przyjęciu domyślnych (ustawionych przez twórcę programu) odpowiedzi na zapytania instalatora – przebiega całkowicie automatycznie od momentu wywołania instalatora. instalacja nienadzorowana (unattended installation) – polega na wcześniejszym przygotowaniu przez użytkownika konfiguracji instalatora i zapisaniu jej w postaci pliku odpowiedzi, bądź skryptu instalacyjnego, co powoduje, że po wywołaniu instalacji z odpowiednim parametrem definiującym ścieżkę do pliku odpowiedzi proces przebiega tak jak w instalacji cichej, więc pozwala to zaoszczędzić czas administratorom, którzy nie muszą instalować tego samego programu wiele razy instalacja samodzielna/indywidualna – polega na osobistym skopiowaniu i skonfigurowaniu programu przez jego przyszłego użytkownika instalacja naprawcza – polega na pobraniu brakujących/uszkodzonych źródeł lub plików, bądź na odtworzeniu konfiguracji programu, co może być wykonane przez systemy operacyjne potrafiące zapamiętać czynności instalatora (gdzie jakie pliki trafiły i jakie wpisy dodano do rejestru), porównać z zastaną sytuacją i powtórzyć czynności instalatora doprowadzając program do początkowego poinstalacyjnego stanu.