Po przekazaniu władzy synowi 1775 Anna Amalia dopuszczała do udziału w życiu towarzyskim (na dworze) również osoby pochodzenia mieszczańskiego (czyli spoza arystokracji), prawie wyłącznie artystów i uczonych (prawie nie było wśród nich kobiet), jak na przykład byli to: dawny nauczyciel jej synów Christoph Martin Wieland, literat oraz iluminat (mason) Johann Joachim Christoph Bode, profesor sztuki Adam Friedrich Oeser z Lipska, malarz Georg Melchior Kraus oraz znawca starożytności Carl August Böttiger. Panie zapraszane przez księżnę pochodziły przede wszystkim z niższej szlachty (niem. Niederadel).
Korespondencja prowadzona przez księżnę służyła jej przede wszystkim do bycia „na bieżąco” w kwestiach modnych kierunków sztuki, wydarzeń towarzyskich i politycznych.
Po 1790 księżna Anna Amalia straciła wiodącą pozycję w Weimarze na rzecz panującego księcia Karola Augusta i jego małżonki Luizy, jednocześnie zachowywała się z dystansem wobec dążeń Goethego i Schillera co do nadania Weimarowi roli estetycznego centrum opiniotwórczego.
Bibliografia Berger, Joachim / Berger, Leonie: Anna Amalia von Weimar. Eine Biographie, München 2006. (niem.)
Przypisy
Kategoria:Welfowie Kategoria:Urodzeni w 1739 Kategoria:Zmarli w 1807 Kategoria:Żony władców Kategoria:Niemieccy regenci