Doprowadziło to w 2003 do dymisji rektora uniwersytetu, Volkera Bigla (który chciał w tym miejscu wybudować kampus) i wszystkich prorektorów.
W 2004 w drugim rozpisanym konkursie na projekt nowego Paulinum wygrał projekt architekta z Rotterdamu, Ericka van Egeraata, który zaproponował budynek o nowoczesnej architekturze, aczkolwiek nawiązujący do dawnego kościoła św. Pawła. Przyszłe Paulinum miało, jako budowla uniwersytecka, zawierać pod jednym dachem instytut naukowy, aulę a także salę do nabożeństw. Aula i sala do nabożeństw miały poza tym służyć jako sale wystawowe. W nawiązaniu do kościoła, w którym niegdyś sprawowane były uniwersyteckie nabożeństwa, nowa sala do nabożeństw otrzymać miała miano "Universitätskirche St. Pauli" (pol. Kościół uniwersytecki św. Pawła).
Kontrowersje wywołał przy tym fakt, iż aula i sala do nabożeństw miały być od siebie oddzielone. Przeciwnicy skrytykowali mający powstać przezroczysty budynek jako symbol fałszywie rozumianego rozdziału nauki od religii i obawiali się, że wpłynie to negatywnie na akustykę gmachu. Dodatkowe spory wywołało to, które elementy wyposażenia dawnego kościoła miałyby być przeniesione do nowej sali do nabożeństw.
Po długotrwałych dyskusjach pod kierownictwem prof.