amerykańskich czołgów M26 Pershing oraz radzieckich IS-2.
Z powodu niewystarczającej produkcji czterokołowych łóż, armaty PaK 43 montowano też na lawecie haubicy 105 mm, wariant ten nosił oznaczenie PaK 43/41.
Mimo wielu walorów ofensywnych oraz idealnej roli, jaką ta broń spełniała jako uzbrojenie różnych wozów bojowych, działo 8,8 cm PaK 43 było trudniejsze w produkcji od lotniczej wersji 88, przez co liczba wyprodukowanych egzemplarzy była znacznie mniejsza od oczekiwanych. Po drugie, „88” była bardzo dużą bronią, trudną nie tylko do transportu, ale i do zakamuflowania w warunkach bojowych. W sytuacjach, w których walka z czołgami wymagała szybkiego przemieszczania się z miejsca na miejsce, stanowiło to duży problem. Dodatkowo, pod koniec wojny, kiedy alianci mieli praktycznie całkowite panowanie w powietrzu, transport tych dużych armat był mocno utrudniony.
Mimo pewnych wad działo 8,8 cm PaK 43 było jednym z najlepszych dział II wojny światowej i używano go wszędzie tam, gdzie walczyły oddziały niemieckie. Do końca wojny Niemcy wyprodukowali ponad 3500 tych dział w różnych wersjach.
Zobacz też 8,8 cm Flak 18