thumb|Grób działaczy socjalistycznych Jadwigi i Wincentego Markowskich na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Wincenty Markowski (ur. 28 kwietnia 1874 we wsi Ruszcza, zm. 8 kwietnia 1958 w Warszawie) – działacz socjalistyczny.
Życiorys Syn kowala, ślusarz w Zakładach Hutniczych w Starachowicach i Ostrowcu, a następnie inżynier mechanik. Od 1893 r. członek Polskiej Partii Socjalistycznej. W okresie 1903–1904 aresztowany przez władze carskie.
W lutym 1906 r. uczestnik VIII Zjazdu PPS we Lwowie. Wybrany przez Zjazd do Centralnego Komitetu Robotniczego. Po rozłamie w PPS, członek PPS-Lewica.
W latach 1906–1911 studiował w Brukseli uzyskując stopień inżyniera. Po powrocie do kraju działał i pracował w Borysławiu. Po 1918 r. działał w Polskiej Partii Socjalistycznej oraz Komisji Centralnej Związków Zawodowych. W okresie 1936–1939 był zwolennikiem działań jednolitofrontowych.
Po wrześniu 1939 r. najpierw we Lwowie, a od 1942 r. w Warszawie. Uczestniczył w radzie programowej organizacji Polscy Socjaliści. W czerwcu 1942 r. został przewodniczącym Komitetu Centralnego Polskich Socjalistów oraz pod ps. „Lwowski” wszedł do Politycznego Komitetu Porozumiewawczego jako reprezentant Polskiej Partii Socjalistycznej.