Należał do najzagorzalszych zwolenników reformy wyborczej. W wigowskim gabinecie lorda Greya został w 1830 r. pierwszym lordem Admiralicji. Zrezygnował w 1834 r., kiedy gabinet zaczął rozważać likwidację protestanckiego Kościoła Irlandii. W 1837 r. oficjalnie wstąpił do Partii Konserwatywnej i zrezygnował z miejsca w swoim okręgu wyborczym. Od 1838 r. reprezentował okręg wyborczy Pembroke. W 1841 r. zamienił go na miejsce w okręgu Dorchester. W latach 1841–1846 był ministrem spraw wewnętrznych w konserwatywnym rządzie Roberta Peela. Po rozłamie w partii na tle zniesienia ustaw zbożowych stanął po stronie Peela i opuścił Partię Konserwatywną.
W 1847 r. zmienił okręg wyborczy na Ripon, a od 1852 r. reprezentował ponownie okręg Carlisle. W 1852 r. został również pierwszym lordem Admiralicji w koalicyjnym rządzie Aberdeena. Pozostał na tym stanowisku, kiedy na początku 1855 r. na czele rządu stanął lord Palmerston, jednak zrezygnował po kilku miesiącach. Zmarł w 1861 r.
8 lipca 1819 r. poślubił Frances Callander.