thumb|Grób Seweryna Szera na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie Seweryn Szer (ur. 25 września 1902 w Warszawie, zm. 7 marca 1968 tamże) – polski prawnik, profesor nauk prawnych, specjalista w zakresie prawa cywilnego.
Życiorys Ukończył Gimnazjum im. Tadeusza Reytana w Warszawie (1921) oraz Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego (1925). Od 1931 był adwokatem w Warszawie.
W 1947 uzyskał na Uniwersytecie Jagiellońskim stopień doktora nauk prawnych za rozprawę Dowody składowe według polskiego prawa o domach składowych. W tym samym roku został profesorem Akademii Nauk Politycznych. Przez dwa lata był prorektorem tej uczelni. Od 1948 był profesorem nadzwyczajnym na Uniwersytecie Łódzkim, a od 1950 na Uniwersytecie Warszawskim (od 1958 był profesorem zwyczajnym). Od 1954 do 1965 był kierownikiem Katedry Prawa Cywilnego na Wydziale Prawa UW.
Od 1945 do 1953 pracował w Ministerstwie Sprawiedliwości, będąc m.in. wicedyrektorem Departamentu Ustawodawczego. Odegrał znaczną rolę w unifikacji prawa cywilnego po II wojnie światowej.