Wielki Londyn () – region administracyjny w południowo-wschodniej Anglii obejmujący miasto Londyn. Region zajmuje powierzchnię 1572 km² i liczy 8 799 728 mieszkańców (2021). Rozciągłość południkowa Wielkiego Londynu wynosi 46 km, a równoleżnikowa 58 km, co czyni go jednym z największych obszarowo miast świata.
Region powstał w 1965 roku, w miejsce zlikwidowanych hrabstw oraz Middlesex, powiększonych dodatkowo o fragmenty sąsiadujących hrabstw Essex, Hertfordshire, Kent i Surrey.
W skład Wielkiego Londynu wchodzą oraz 32 gminy miejskie (). 12 spośród nich wraz z City tworzy Londyn Wewnętrzny (), natomiast 20 pozostałych – Londyn Zewnętrzny (). Choć tworzy spójny organizm miejski, nie ma formalnego statusu miasta w rozumieniu prawa brytyjskiego. Status taki mają natomiast dwie wchodzące w jego skład jednostki niższego rzędu: oraz , co tworzy pewien paradoks.
Jak wszystkie regiony, Wielki Londyn posiada własne władze autonomiczne, zwane (), których najważniejszymi organami są 25-osobowe Zgromadzenie Londynu () oraz burmistrz. Ten ostatni jest jedynym w Anglii szefem regionalnych władz wykonawczych pochodzącym z bezpośredniego wyboru.