Dalsze przekształcenia W II połowie XIII wieku Walter pojawia się przygodnie w poemacie Rosengärten i w Księdze z Bern. W Rosengärten jest on nazywany Walterem z Wasgenstein, natomiast w Księdze z Bern Walterem z Lengres i pojawia się u boku Dytryka z Bern, walczącego z Hermanerykiem z Apulii o swoją ojcowiznę. Jednocześnie w obozie Hermaneryka pojawia się inny Walter "z Kerlingen". Pierwotna opowieść o Walterze, wskutek kolejnych przekształceń, zaprzecza tu już swoim początkom.
Polskim pokłosiem tej popularnej na zachodzie Europy epopei jest zawarte w Kronice Wielkopolskiej podanie o Walgierzu Wdałym (Mocnym) z Tyńca, Wisławie Pięknym z Wiślicy i Helgundzie.
Fikcyjną i romantyczną genezę powstania tego dzieła, jak też i swobodny przekład na język ojczysty, przedstawił niemiecki pisarz i poeta Joseph Victor von Scheffel w powieści Ekkehard.
Waltariusz jest formą zlatynizowaną imienia Walter.
Przypisy
Bibliografia Bogusław Bednarek – Epos europejski., Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2001, str. 176-179., ISSN 0239-6661, Kronika wielkopolska, przeł.