Sanktuarium pw. bł. Bolesławy Lament w Białymstoku – świątynia w Białymstoku jest jednym z dziewięciu sanktuariów należących do Archidiecezji białostockiej. Sanktuarium zostało erygowane w dniu 11 maja 1991 r. przez ks. bp Edwarda Kisiela.
Historia Sanktuarium bł. Bolesławy Lament Dom zakonny powstał na skutek darowizny Aleksandry Puchłowskiej, która wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Misjonarek Świętej Rodziny i ofiarowała posesję przy ul. Stołecznej 5 zabudowaną dwoma drewnianymi domkami. Jeden budynek został kanonicznie erygowany w roku 1936 przez bp Romualda Jałbrzykowskiego, który został przebudowany w 1937 r. na kaplicę pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusowego. W drugim domu zamieszkała Bolesława Lament, która stąd kierowała pracami sióstr w Białymstoku, a latach 1946–1948 mieścił się tu też nowicjat zgromadzenia.
Pisma kierowane do Kurii Arcybiskupiej w Białymstoku, o pozwolenie na wybudowanie nowego domu zakonnego przy ul. Stołecznej ze względu na to, że tu spędziła ostatnie lata życia i zmarła Założycielka Zgromadzenia matka przełożona Bolesława Lament przyniosły pozytywny skutek. Idea budowy domu w Białymstoku została zrealizowana w latach 1982–1991.