Park Narodowy Guadalupe Mountains (ang. Guadalupe Mountains National Park) – park narodowy w Stanach Zjednoczonych, w Teksasie. Pomysł założenia parku narodowego pojawił się już w 1923 roku, jednak do jego powstania nie doszłoby gdyby nie działalność Wallace'a Pratt'a. Był on uznanym geologiem, jednym z badaczy i odkrywców gór Guadalupe. Wykupił ziemie w , wybudował dwa domy (żeby dzieci miały gdzie spędzać wakacje) a resztę odstąpił powstającemu parkowi. Pozostałe tereny dokupił rząd i po pełnej legislacji, w 1972 roku park został oficjalnie otwarty w obecnych granicach.
Powstanie gór i lokalizacja parku Góry Guadalupe piętrzą się między spękanymi nizinami południowego Nowego Meksyku a rozległą pustynią Chiuhuahua (na granicy Nowego Meksyku z Teksasem). 270 milionów lat temu, w permie, teren ten i południowo-zachodnie tereny USA znajdowały się w strefie klimatów równikowych i były pokryte płytkim morzem. Na jego dnie szkielety gąbek, muszli i niektórych glonów tworzyły barierę organogeniczną w kształcie gigantycznej podkowy. Zmiany klimatyczne, procesy geologiczne i czynniki atmosferyczne wypiętrzyły i odsłoniły owe wielkie wapienie. Dzisiaj wyniesione wysoko nad poziom morza zachwycają pięknymi widokami i głównie dlatego na ich terenie został stworzony park narodowy. Obejmuje on 316 kilometrów kwadratowych.