Większe i w bardziej odpowiedzialnych konstrukcjach zakuwa się na gorąco.
Długość trzpienia nitowanego powinna być równa sumie grubości obu łączonych elementów, powiększonej o długość trzpienia, przeznaczoną do uformowania zakuwki.
Otwory do nitów są albo wiercone, albo przebijane na specjalnych tłoczarkach; otwory wiercone mają kształt walcowy, a przebijane stożkowy. Powierzchnie otworów zarówno wierconych, jak i przebijanych wyrównuje się rozwiertakiem-zdzierakiem. Zewnętrzne brzegi otworów nawierca się tak, aby umożliwić tworzenie się szyjek pod łbami nitów.
Właściwości połączenia nitowego Wprawdzie połączenie nitowe jest przynajmniej częściowo połączeniem ciernym, obliczenia wytrzymałościowe połączeń nitowych dokonuje się, zakładając, że to nit lub ich grupa przenosi całe obciążenie. Nity najczęściej pracują na rozciąganie lub ścinanie i te warunki konstruktor musi uwzględnić, projektując połączenie nitowe.
Kategoria:Połączenia nierozłączne