Rodzaje Precaria data (łac. datus – „dany”) – forma związana z trudnościami gospodarczo-fiskalnymi władzy oraz Kościoła. Władcy i instytucje kościelne dysponowali rozległymi, niewykorzystywanymi obszarami ziemi, które oddawano w użytkowanie osobom niższych stanów (np. chłopom, zasadźcom). W zamian uzyskiwano czynsz oraz świadczenia o charakterze osobistym (np. prace transportowe, budowlane). Forma ta była rzadko stosowana wobec rycerstwa, ze względu na jej, uznawany za niehonorowy, charakter. Precaria oblata (łac. oblatus – „ofiarowany”) – polegała na symbolicznym przekazaniu ziemi Kościołowi, motywowanym względami religijnymi i przekonaniem o uzyskaniu opieki lub pomyślności. Przykładem tego typu aktu jest dokument Dagome iudex przypisywany Mieszkowi I. W zamian za ochronę lub wsparcie duchowe uiszczano określone świadczenia pieniężne (np. świętopietrze). Precaria remuneratoria (łac. remuneratio – „wynagrodzenie”) – forma polegająca na przekazaniu własnej ziemi w zamian za uzyskanie jej ponownego nadania (często w większym zakresie) dożywotnio, z możliwością dziedzicznego użytkowania przez rodzinę. Po śmierci pierwotnego właściciela własność przechodziła definitywnie na rzecz drugiej strony. Rozwiązanie to mogło wynikać z trudnej sytuacji ekonomicznej (np.