W latach 1939–1947 przebywał w ZSRR (we Lwowie, Kijowie, Taszkencie, Moskwie). W lutym 1942 został aresztowany i skazany na dwa lata więzienia. Po odbyciu wyroku, w 1944 został przyjęty do Związku Patriotów Polskich oddział w Taszkencie i pełnił funkcję instruktora kulturalno-oświatowego, nauczyciela języka polskiego w szkole dla dzieci polskich i organizatora biblioteki polskiej. Współpracował jako dziennikarz z prasą radziecką i polską, m.in. z „Wolną Polską”. Był lektorem w polskiej redakcji radia moskiewskiego.
Do Warszawy powrócił w maju 1947 r. Należał do PPR (1946–1948) i PZPR (od 1948). W latach 1947–1955 pracował w Polskim Radiu, początkowo w charakterze sprawozdawcy politycznego, następnie jako kierownik redakcji literatury rosyjskiej i radzieckiej. W sierpniu 1955 został redaktorem naczelnym miesięcznika „Świetlica”. Artykuły, recenzje oraz przekłady z literatury rosyjskiej i radzieckiej publikował m.in. w czasopismach „Przyjaźń” (1947–1953, 1956), „Nowa Kultura” (1951–1955), „Współczesność” (1964–1968), „Miesięcznik Literacki” (1967–1972), „Polityka” (1967–1977).
W 1979 r. otrzymał Dyplom honorowy Związku Pisarzy ZSRRRadzieckie dyplomy dla polskich artystów, „Trybuna Ludu”, nr 267, 13 listopada 1979, s.