240px|right|thumb Gabinet starożytności (oryg. fr.Le Cabinet des Antiques) – powieść Honoriusza Balzaka z 1838, stanowiąca część Scen z życia prowincji cyklu Komedia ludzka.

Treść Narratorem utworu jest dziennikarz Emil Blondet (pojawia się jako bohater drugoplanowy także w Straconych złudzeniach), opisujący wydarzenia, których był świadkiem. Jako młody człowiek, odwiedzając na prowincji swojego ojca-prefekta, był zafascynowany arystokratką Armandą d'Escrignon, opiekującą się swoim bratankiem Wiktorynem. Osierocony przez matkę, ten młody człowiek wychowywany był przez ojca i ciotkę jako przyszła nadzieja rodu i rozpieszczany. W miarę dorastania uczy się kłamać i manipulować ludźmi, by móc zacząć życie wyższych sfer. Wyjeżdża do Paryża, gdzie szybko przepuszcza odziedziczoną fortunę, zaś od kłopotów z prawem ratuje go jedynie opieka zaprzyjaźnionego z rodziną notariusza Chesnela.

Wobec pogarszającej się sytuacji finansowej młodzieńca nie mogą mu pomóc nawet przyjaźń z dandysami de Marsayem i Rastignakiem oraz romans z księżną de Mafrigneuse. By uzyskać sumę potrzebną do spłaty długów, Wiktoryn popełnia fałszerstwo.