Pawieł Jakubowicz (ros. Павел Изотович Якубович; biał. Павел Ізотавіч Якубовіч; ur. 23 września 1946 w miasteczku UnieczaW wywiadzie z Małgorzatą Nocuń i Andrzejem Brzezieckim jako miejsce urodzenia podaje Starodub, zob.: Małgorzata Nocuń, Andrzej Brzeziecki, Ograbiony naród. Rozmowy z intelektualistami białoruskimi, Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego, Wrocław 2007, , s. 79 koło Briańska) – radziecki i białoruski dziennikarz, redaktor naczelny dziennika „Biełaruś siegodnia”.

Życiorys W młodości pracował w obozie pracy dla skazańców, na budowie oraz w fabryce samochodów w Żodzinie. Krótko studiował na Akademii Pedagogicznej w Mińsku, by w 1965 podjąć naukę w trybie wieczorowym na Wydziale Prawa Białoruskiego Uniwersytetu Państwowego im. Włodzimierza Lenina. Wkrótce powołano go do Armii Czerwonej – służył w wojskach wewnętrznych MSW. W czasie służby redagował dział wojskowy gazety białoruskiego MSW. W 1968 rozpoczął studia zaoczne na Wydziale Dziennikarstwa BUP, które ukończył w 1973. Wstąpił również do KPZR, dalej służąc w wojsku. Był korespondentem jednej z wojskowych gazet, ukończył szkołę wojskową MSW im. Feliksa Dzierżyńskiego w Saratowie. Jak twierdzi nie chciano mu przyznać stopnia oficera ze względu na żydowskie pochodzenieTamże, s.