1 Pułk Inżynieryjny (1 pinż) – oddział inżynieryjny Wojska Polskiego na Wschodzie. Sformowany jako oddział techniczny I Korpusu Polskiego w sierpniu 1917. Latem 1918 rozwiązany. Większość żołnierzy i oficerów powróciła do kraju, gdzie włączyła się do organizowanych jednostek saperskich Wojska Polskiego.
Formowanie i zmiany organizacyjne Pułk został sformowanyW rozkazie do Korpusu za Nr. 19 § 4 z dnia 2 września 1917 roku: „P. ob. korpusowego inżyniera podpułkownik Bolesław Jaźwiński doniósł, że 5 sierpnia objął on urząd inżyniera korpusowego i jednocześnie przystąpił do formowania I-go pułku inżynieryjnego i kompanii inżynieryjnych przy dywizjach". jako oddział techniczny w składzie I Korpusu Polskiego w sierpniu 1917. Jego organizację rozpoczęto 24 lipca w Żydkowicach koło Łunińca, na mocy rozkazu dowódcy I Korpusu. Pierwszym dowódcą był ppłk Bolesław JaźwińskiRozkazem do Armii i Marynarki nr 37 z dnia 22 września 1917: podpułkownik Bolesław Jaźwiński zastaje mianowany dowódcą 1 pułku inżynieryjnego., a zastępcą kpt. Jan Skoryna, który faktycznie organizował pułk. 27 sierpnia 1917 pułk został przedyslokowany do Dubrowy pod Orszą, gdzie rozpoczęła się jego dalsza organizacja i szkolenie. 1 listopada 1917 pułk liczył 30 oficerów i ok. 600 szeregowych.