Nieustanne boje z nacierającymi oddziałami niemieckimi doprowadziły do tego, że dopiero we wrześniu, okrężną drogą przez Besarabię, dotarł pułk do Mińska, gdzie tworzył się I Korpus Polski.
Organizacja i obsada personalna dywizji Dowództwo i sztab dowódca – gen. ppor. Tadeusz Bylewski (od 8 marca do 17 maja 1917), płk Lucjan Żeligowski, płk Rzadkowski, (od pocz. kwietnia do połowy maja), gen. A Szymon (od 17 maja) dowódca brygady – płk Jan Rządkowski dowódca brygady – płk Daniel Konarzewski szef sztabu – płk Szewczenko (Rosjanin), kpt. Kisielow (Rosjanin), 1 pułk strzelców polskich – Kijów, dowódca – płk Pieńkowski, potem płk Lucjan Żeligowski kapelan – ks. Stanisław Czyżewski 2 pułk strzelców polskich – Borysojewo dowódca – płk Wysocki kapelan – ks. Męciński, a później ks. Gerwel 3 pułk strzelców polskich – Połtawa dowódca – płk Bolesław Frej, płk T. Gałecki, kapelan – ks. Hilary Daniłowicz 4 pułk strzelców polskich – Biereżań, kapelan – ks. Tadeusz Jachimowski pułk rezerwowy strzelców w Biełgorodzie dowódca – płk Winnicki 1 pułk ułanów (do 3 kwietnia Dywizjon Ułanów) – Czugajew dowódca – ppłk Władysław Obuch-Woszczatyński, później płk Bolesław Mościcki samodzielna kompania inżynieryjna – sztabskapitan Mieczysław Wężyk Szpital dywizyjny (lazaret) kapelan – ks.