Kanały logiczne, transportowe i fizyczne używane w UMTS to pojęcia wykorzystywane dla potrzeb projektowania i opisu sieci radiowych budowanych w tym standardzie. Są one traktowane jako interfejsy pomiędzy warstwami protokołów służącymi do przygotowania danych do wysłania w sieci radiowej (lub do odzyskania danych z informacji, która została odebrana z sieci radiowej).
Potrzeba użycia idei kanałów podczas projektowania i implementacji interfejsu radiowego Transmisja w systemach UMTS polega na wykorzystaniu wspólnego pasma częstotliwości (który ma zazwyczaj szerokość około 5 MHz) dla wielu niezależnych połączeń. Dla potrzeb transmisji w obu kierunkach używana jest para takich pasm częstotliwości: jedno z nich wykorzystywane jest przez terminale znajdujące się w danej komórce (ang. cell), drugie przez zestaw anten wchodzących w skład stacji bazowej. Pomiędzy stacją bazową a poszczególnymi terminalami przesyłane są różnego rodzaju dane, np. informacja związana z transmisją głosu lub wideo rozmów, SMS-y, pliki ściągane z internetu (poszczególne połączenia mogą mieć zagwarantowane różne maksymalna przepływność) lub informacje związane z kontrola jakości transmisji. Nawet w obrębie jednego połączenia przesyłane są dane o różnym charakterze, np.