Zmiany Statut potwierdzał istniejącą od 1815 roku przynależność Królestwa Polskiego do państwa rosyjskiego (art. 1). Korona Królestwa Polskiego tak jak we wcześniejszej konstytucji miała być "dziedziczną w osobie" cara Mikołaja I oraz jego potomków, a jej "następstwo" odpowiadało porządkowi "następstwa tronu cesarstwa Wszechrosji" (art. 2). Zniesiono także odrębność koronacji. Nie odbywała się już w Warszawie, lecz w Moskwie razem z koronacją na cesarza, o czym mówi art. 3. Koronacja w Moskwie odtąd miała się odbywać "w obecności deputatów Królestwa Polskiego wzywanych do uczestnictwa w takowej uroczystości razem z deputatami innych części cesarstwa". Tym samym umocniono pod względem symbolicznym i administracyjnym status Królestwa Polskiego, jako wyodrębnionej – posiadającej własny rząd i administrację (art. 16, 22–41) – prowincji państwa rosyjskiego. Zlikwidowano sejm i zniesiono niezależność sędziów. Wojsko Polskie zostało połączone z armią rosyjską (art. 20) tworząc jednolitą Armię Imperium Rosyjskiego, a następnie wysłane jak najdalej od kraju, do walk na Kaukazie lub na Syberię.