W połączeniu widziano jedyny sposób obrony przed narastającym uciskiem rządzącego obozu, przed coraz większą dyskryminacją chłopa jako przedstawiciela gorszej części społeczeństwa.
Wspólne przeżycia w Brześciu zbliżyły do siebie również więzionych polityków „Piasta” i „Wyzwolenia”. Zarówno Wincenty Witos, jak i jego zwolennicy w „Piaście”, byli największymi orędownikami zjednoczenia.
10 grudnia 1930 powstał z połączenia klubów; „Piasta”, „Wyzwolenia” i Stronnictwa Chłopskiego Parlamentarny Klub Posłów i Senatorów Chłopskich (54 posłów i senatorów). Jego prezesem został poseł Michał Róg z „Wyzwolenia”. Pozostałe funkcje członków prezydium rozdzielono równomiernie pomiędzy łączące się kluby. Powstanie klubu parlamentarnego przyspieszyło proces zjednoczenia stronnictw chłopskich. Rokowania trwały jeszcze trzy miesiące. Najważniejszym przedmiotem sporu była kwestia obsady stanowisk w przyszłych władzach stronnictwa oraz ustalenie wspólnych założeń programowych.
Powstanie SL 15 marca 1931 przedstawiciele PSL „Piast”, PSL „Wyzwolenie” i Stronnictwa Chłopskiego, na kongresie zjednoczeniowym utworzyli nową partię o nazwie Stronnictwo Ludowe. Przyjęto trójczłonową strukturę władz naczelnych.