w roku 1975 przyjęli oni nazwę „Black Sounds Uhro”. Wkrótce nawiązali współpracę ze znanym producentem King Jammym, czego owocem był pierwszy album studyjny grupy, wydany w roku 1977 przez Third World Records Love Crisis. Niedługo po zakończeniu nagrań formację opuścił Wilson, który powrócił do swojego dawnego bandu The Jays, a jego miejsce zajęła pochodząca z USA wokalistka Sandra „Puma” Jones; równocześnie muzycy nawiązali współpracę z perkusistą Lowellem „Sly” Dunbarem i basistą Robbie Shakespearem, tworzącymi w duecie najsłynniejszą w historii muzyki reggae sekcję rytmiczną Sly & Robbie. Wtedy też zespół ostatecznie zmienił swoją nazwę na Black Uhuru.
W tak odnowionym składzie formacja nagrała kolejną płytę długogrającą, począwszy od której rolę głównego wokalisty przejął Rose. Krążek ten, zatytułowany Showcase, ukazał się w roku 1979 nakładem założonego przez Dunbara i Shakespeare’a labelu Taxi Records; co więcej, odniósł sukces również w Wielkiej Brytanii, gdzie wydała go wytwórnia D-Roy Records. Dzięki temu grupa zwróciła na siebie uwagę znanego producenta Chrisa Blackwella, właściciela prężnie rozwijającej się londyńskiej wytwórni Island Records.