Duże znaczenie ma również sposób odczytywania skrótowców literowych i głoskowych. Przy natrafieniu na skrótowce syntezator powinien umieć rozróżnić, z jakim rodzajem skrótowca ma do czynienia i wypowiedzieć litery osobno w przypadku literowców lub łącznie jako suma głosek w przypadku głoskowców.
Przykłady „AGD”, „NBP”, „PZU” – litery skrótowca powinny zostać odczytane osobno („a-gie-de”,„en-be-pe”,„pe-zet-u”); „GUS”, „NATO”, „ZUS” – litery skrótowca powinny zostać odczytane łącznie („gus”,„nato”,„zus”).
Wymowa wyjątków W języku polskim istnieje kilka wyrazów, które odbiegają od przyjętych reguł wymowy. Dobry syntezator mowy w przypadku napotkania takiego wyrazu powinien odczytać go, odbiegając od ustalonych zasad.
Przykłady tarzan, marznąć
Odczytanie przez syntezator powyższych słów, a także ich odmian takich, jak: „zamarznąć”, „przymarznąć”, nie składając „rz” w „ż”, jest najlepszym wynikiem.
Oceniając naturalność syntezatorów, należałoby przy ich ocenie zwrócić uwagę na:
Akcentowanie Akcent w języku polskim jest stały. Zasadniczo pada na drugą sylabę od końca. Od tej zasady są jednak pewne wyjątki. W niektórych formach akcentowana jest sylaba trzecia od końca (np.