W drugiej turze wyborów parlamentarnych 28 maja 1995 roku został wybrany na deputowanego do Rady Najwyższej Republiki Białorusi XIII kadencji ze swietłahorskiego-leninskiego okręgu wyborczego nr 107. 9 stycznia 1996 roku został zaprzysiężony na deputowanego. Od 23 stycznia pełnił w Radzie Najwyższej funkcję członka Stałej Komisji ds. Budownictwa Państwowego i Samorządu Lokalnego. Był bezpartyjny, należał do popierającej prezydenta Alaksandra Łukaszenkę frakcji „Zgoda”. Od 3 czerwca był członkiem grupy roboczej Rady Najwyższej ds. współpracy z parlamentem Republiki Łotewskiej. Poparł dokonaną przez prezydenta kontrowersyjną i częściowo nieuznaną międzynarodowo zmianę konstytucji. 27 listopada 1996 roku przestał uczestniczyć w pracach Rady Najwyższej i wszedł w skład utworzonej przez prezydenta Izby Reprezentantów Zgromadzenia Narodowego Republiki Białorusi I kadencji. Należał w niej do Stałej Komisji ds. Budżetu i Finansów. Od maja 1997 do kwietnia 2001 roku pełnił funkcję pierwszego zastępcy przewodniczącego Homelskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego. Od 17 marca 1998 roku był przewodniczącym Homelskiego Miejskiego Komitetu Wykonawczego, od kwietnia 2001 roku – przewodniczącym Homelskiego Obwodowego Komitetu Wykonawczego.