Nie wiadomo kiedy, we wschodniej części wzgórza powstała niewielka arabska wioska al-Latrun. Pod koniec panowania osmańskiego, w grudniu 1890, w zachodniej części wzgórza został założony klasztor. Osiedlili się tutaj francuscy, niemieccy i flamandcy mnisi z Zakonu Cystersów Ściślejszej Obserwancji (w skrócie Trapiści) z francuskiego klasztoru trapistów Sept-Fons Abbey. O założenie klasztoru wnioskował Monseigneur Pojet z Patriarchatu Łacińskiego Jerozolimy. Klasztor był poświęcony Matce Boskiej Bolesnej. W liturgii obowiązywał język francuski. Mnisi zakupili od braci Batato budynek „Howard Hotel” wraz z dwustoma hektarami ziemi, na których utworzyli słynną winnicę ze szkołą rolniczą. W 1909 uzyskali oficjalny status klasztoru, a w 1937 powstało opactwo Latrun. Podczas I wojny światowej mnisi zostali zmuszeni przez Turków do opuszczenia klasztoru. Budynki klasztorne zostały wówczas ograbione. Do zniszczonego klasztoru mnisi powrócili w 1926 i rozpoczęli budowę obecnych zabudowań. W latach 1931–1963 przy klasztorze istniała szkoła dla chłopców.