Od samego początku zdawano sobie sprawę, że niektórzy kupujący będą potrzebować Land Rovera bez spartańskich wnętrz. W 1949 roku Land Rover wprowadził na rynek drugą opcję nadwoziową o nazwie „Station Wagon”, wyposażoną w nadwozie zbudowane przez Tickforda, konstruktora nadwozi znanego z pracy z Rolls-Royce i Lagondą. Karoseria była drewniana i miała miejsce dla siedmiu osób. Tickford był dobrze wyposażony w porównaniu ze standardowym Land Roverem, posiadał skórzane fotele, ogrzewaną kabinę, jednoczęściową laminowaną szybę przednią, pokrowiec na koło zapasowe z blaszką, nowe elementy wyposażenia wnętrza oraz inneopcje. Drewniana konstrukcja sprawia, że były drogie w produkcji. Tickford był sprzedawany jako „private car”, co powodowało wysokie podatki w przeciwieństwie do oryginalnego Land Rovera. W rezultacie sprzedano mniej niż 700 Tickfordów, a wszystkie z wyjątkiem 50 zostały sprzedane na eksport.