thumb|Bartosz Głowacki, patron pułku Pułk Strzelców Polskich im. Bartosza Głowackiego – oddział piechoty Wojska Polskiego na Wschodzie.
Formowanie i zmiany organizacyjne Na początku listopada 1917 powstała w Moskwie Komendantura Naczelnego Polskiego Komitetu Wojskowego dla okręgu moskiewskiego. Komendantura zaczęła formować Polski Rezerwowy Pułk. Dzięki zaangażowaniu komendanta ppłk. Wincentego Podgurskiego i wyznaczonego dowódcy pułku płk. Kazimierza Majewskiego, pomimo przeszkód ze strony bolszewików, formowanie, acz powoli, postępowało systematycznie. Z rozkazu komendanta ppłk. Wincentego Podgurskiego w styczniu 1918 przemianowano pułk na „Batalion Obrony Skarbów Narodu Polskiego w Moskwie”.
13 lutego aresztowano ppłk. Podgurskiego i kilkunastu oficerów, zmuszając komendanturę do zwinięcia. Płk Majewski przemianował batalion na „Pułk Strzelców Polskich im. Bartosza Głowackiego”. W końcu marca pułk liczył około 850 żołnierzy.
Przeciwnicy pułku, głównie socjaldemokratyczna Trybuna i Komisariat do Spraw Polskich, jako polscy komuniści, wymogli na rządzie bolszewickim rozbrojenie pułku.