Henri „Rik” Hoevenaers (ur. 1 maja 1902 w Antwerpii, zm. 12 listopada 1958 tamże) – belgijski kolarz szosowy i torowy, trzykrotny medalista olimpijski oraz szosowy mistrz świata.

Kariera Jego największym sukcesem jest złoty medal w wyścigu ze startu wspólnego amatorów zdobyty na mistrzostwach świata w Apeldoorn w 1925 roku. Na rozgrywanych rok wcześniej igrzyskach olimpijskich w Paryżu zdobył trzy medale. Wspólnie z Auguste’em Parfondrym i Jeanem Van Den Boschem zdobył srebro w drużynowej jeździe na czas; indywidualnie również był drugi, przegrywając tylko z Armandem Blanchonnetem z Francji. Ponadto razem z Léonardem Daghelinckxem, Fernandem Saivé i Jeanem Van Den Boschem wywalczył brązowy medal w drużynowym wyścigu na dochodzenie. Był czterokrotnym mistrzem Belgii amatorów w indywidualnym wyścigu szosowym. Zawodowiec w latach 1926–1930.

Jego syn, Jos również był kolarzem.