Dalszy bieg wojny Walki pod Dżalalabadem trwały już od 12 listopada 1841 r., ale właściwe oblężenie tej wysuniętej brytyjskiej placówki rozpoczęło się po masakrze armii Elphinstone’a. Garnizon Dżalalabadu liczył 1500 żołnierzy brytyjskich i hinduskich. Dowódca garnizonu, brygadier Robert Sale (którego żona znalazła się w afgańskiej niewoli) dowodził 13 pułkiem piechoty, 35 pułkiem bengalskiej piechoty oraz innymi oddziałami indyjskimi. Mimo przewagi wroga garnizon wytrzymał oblężenie. 7 kwietnia Sale wyprowadził swoje oddziały z twierdzy i uderzył na obóz afgański. Nad ranem 8 kwietnia oddziały afgańskie uciekły do Kabulu.
Zwycięska obrona Dżalalabadu poprawiła nastroje w brytyjskich Indiach, przerażonych wieściami o masakrze Armii Indusu. Lord Auckland szybko przybył do Peszawaru i powierzył generałowi George’owi Pollockowi dowództwo nad tzw. „Armią Odwetu”. Na początku kwietnia Pollock dotarł do Dżalalabadu i połączył się z garnizonem Sale'a. Latem 1842 r. Armia ruszyła na Kabul. 15 września pokonała wojska Akbara Chana pod Huft Kotal i wkroczyła do Kabulu. 17 września dołączyła do nich maszerująca z Kandaharu armia generała Williama Notta.