Wkrótce po zdobyciu Kabulu do miasta przybyły rodziny żołnierzy. Brytyjczycy prowadzili swój dotychczasowy tryb życia, z koncertami, wyścigami konnymi i grą w krykieta włącznie. Czuli się w mieście na tyle pewnie, że kiedy do Kabulu przybył harem Szui Szaha, opuścili cytadelę, aby zrobić mu miejsce. Gubernator William Hay Macnaghten i dowódca Armii Indusu Willoughby Cotton umieścili żołnierzy w źle przygotowanym obozie poza miastem, w odległości 300 metrów od składu zapasów. Generał Cotton był pewny siebie i, kiedy przekazywał komendę swojemu następcy, powiedział: Nie będzie pan miał tu nic do roboty. Tu jest zupełnie spokojnie.
Następcą Cottona został na początku 1841 r. generał-major William Elphinstone. Miał niespełna 60 lat i był schorowanym człowiekiem. Generał William Nott, dowódca brytyjski w Kandaharze, opisał Elphinstone’a jako najmniej kompetentnego żołnierza spośród oficerów w odpowiednim stopniu. Sam Elphinstone nie chciał objąć tego stanowiska, ale gubernator Auckland pozostał nieugięty. Po przybyciu do Kabulu stan zdrowia Elphinstone’a jeszcze się pogorszył. Na jesieni Auckland zezwolił wreszcie generałowi na powrót do Indii.