Armia Indusu rozpoczęła działania wojenne w grudniu 1838 r. Indus przekroczono na moście zbudowanym przez saperów Armii Bengalu. Obie armie połączyły się w Quetta i rozpoczęły przygotowania do inwazji. Armia szybko przekroczyła górskie przełęcze i ruszyła do Kandaharu. Duch w armii był znakomity. Powszechnie uważano, że kampania będzie krótka. Oficerom towarzyszyły żony, skrzynki whiskey i pistolety pojedynkowe. Za wojskiem szli drobni handlarze, markietanki, prostytutki i ordynansi. Każdy brytyjski żołnierz miał trzech hinduskich służących. Szuja Szah zapewniał Brytyjczyków, że przyjdzie im walczyć przeciw zbiegowisku psów.
4 maja 1839 r. Armia Indusu przybyła do Kandaharu. Lokalni przywódcy uciekli na zachód. 27 czerwca Keane ruszył na Kabul. 21 lipca Brytyjczycy podeszli pod twierdzę Ghazni. Załogą dowodził syn Dosta Mohammada, Hyder Chan. Ghazni broniły potężne mury, wysokie na 70 stóp. Ponieważ sprzęt oblężniczy pozostał w Kandaharze, Brytyjczycy musieli szturmować twierdzę, chcąc otworzyć sobie drogę na Kabul.