thumb|Robert i Florentia Sale Robert Henry Sale (ur. 1782, zm. 21 grudnia 1845) – brytyjski wojskowy.
W 1795 r. wstąpił do 36 pułku piechoty. W 1798 r. rozpoczął służbę w Indiach jako porucznik 12 pułku piechoty. Uczestniczył w walkach z Tipu Sultanem oraz w wyprawie przeciwko Dhundii pod komendą pułkownika Arthura Wellesleya. W 1806 r. został awansowany do stopnia kapitana. W latach 1808–1809 brał udział w walkach z radża Travacore. W 1810 r. brał udział w wyprawie na Mauritius. Później został majorem 13 pułku piechoty, z którym pozostał związany przez resztę życia.
Podczas I wojny birmańskiej (1823-1826) dowodził 13 pułkiem. Brał udział w zdobyciu Rangunu. Podczas jednej z bitew zabił w pojedynku dowódcę przeciwnika. Następnie w stopniu podpułkownika dowodził brygadą i został ranny w bitwie pod Malown w 1826 r. Za swoją postawę otrzymał Order Łaźni. Po wybuchu I wojny afgańskiej został dowódcą brygady w Armii Indusu. Osobiście prowadził szturm na twierdzę Ghazni w lipcu 1839 r., podczas którego został ranny. Otrzymał wówczas Krzyż Komandorski Orderu Łaźni. Jako drugi w komendzie w Armii Indusu prowadził wiele lokalnych operacji. Podczas jednej z nich, w listopadzie 1840 r., pojmano wrogiego Brytyjczykom chana Afganistanu Dosta Mohammada.