Stanisław Horak (ur. 4 września 1925 w Tarnopolu, zm. 10 września 1990 w Bytomiu) − polski poeta i prozaik. Nosił pseudonim Stanisław Zborowicz.
Życiorys Ukończył liceum ogólnokształcące. W okresie okupacji był żołnierzem Armii Krajowej. W latach 1944–1950 był oficerem ludowego Wojska Polskiego. Od 1949 roku należał do PZPR. Od 1950 roku mieszkał w Bytomiu. Debiutował w 1955 roku na łamach "Dziennika Zachodniego" jako poeta. W latach 1956–1959 pracował w dziennikarstwie. W latach 1960–1964 pełnił funkcję dyrektora Miejskiego Domu Kultury w Bytomiu. W latach 1964–1975 był kierownikiem literackim Operetki Śląskiej.
Odznaczenia Odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym i Brązowym Krzyżem Zasługi Krzyżem Partyzanckim, Medalem Zwycięstwa i Wolności 1945, Medalem Za udział w walkach o Berlin i Odznaką „Zasłużony Działacz Kultury”.
Twórczość Tomiki poezji Czerwona latarnia (1957) Jesień zaczyna się w nocy (1961) Państwo róży (1964) Listopadowe sady (1965) Okolica wiecznych burz (1968) Liryki. Poezje wybrane (Wydawnictwo Śląsk, Katowice 1972) Samorzeźby (1987) Arrasy. Złoty ul (1990) Studium ciszy (2000, wybór wierszy, red.