thumb|Grób Jana Huszczy na cmentarzu komunalnym Zarzew w Łodzi Jan Huszcza (ur. 24 grudnia 1917 w Zagościniach na Wileńszczyźnie, zm. 26 czerwca 1986 w Łodzi) – polski poeta, prozaik i satyryk.
Życiorys Studiował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Stefana Batorego w Wilnie oraz w Wyższej Szkole Nauk Politycznych w Wilnie. Debiutował w 1934 na łamach prasy wileńskiej jako poeta. Ogłosił w 1938 tom poezji Ballada o podróżnych. W 1940 został wywieziony do Kazachstanu, gdzie przebywał do 1943. W latach 1944–1945 służył w Ludowym Wojsku Polskim. W latach 1955–1957 był redaktorem dwutygodnika „Kronika”, zaś w latach 1970–1971 był redaktorem naczelnym czasopisma „Osnowa”.
Spoczywa na cmentarzu komunalnym Zarzew w Łodzi.
Twórczość wybrana Pamiętnika liryczny Łbem o ścianę Miasteczko nad Olszanką Obrączki z kajdan Pied à terre Ballada o podróżnych Lata spośród lat Miłości dzień powszedni O ludziach i z ludźmi Obrączki z kajdan Od starorzecza Pied à terre Pory czasu człowieczego Rozmowy i zaklęcia Stara pijalnia W kwileniu czajek Sęp Sibiru, Wydawnictwo Łódzkie, Łódź 1983, 335 stron Wiersze Podróż sentymentalna, Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn 1972 Matylda, Wydawnictwo Pojezierze, Olsztyn 1974