Alojzy Novarese, wł. Luigi Novarese (ur. 29 lipca 1914 w osadzie Cascina Serniola niedaleko Casale Monferrato, zm. 20 lipca 1984 w Rocca Priora) – błogosławiony Kościoła katolickiego, włoski prezbiter katolicki, adwokat Roty Rzymskiej (1945), pracownik Urzędu do spraw Świętych w Sekretariacie Stanu Kurii Rzymskiej (1945–1965), Szambelan Nadzwyczajny Papieski (1952) i Domowy Prałat Papieski Jego Świątobliwości Piusa XII (1957), założyciel katolickich stowarzyszeń: "Kapłańskiej Ligi Maryjnej" (1943), "Ochotników Cierpienia" (1947), "Cichych Pracowników Krzyża" (1950) oraz "Braci i Sióstr Chorych" (1952).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej, jako ostatnie z dziewięciorga dzieci Carla Giusta Novarese i Teresy Sassone. Dziewięć miesięcy po jego urodzeniu zmarł ojciec rodziny, pozostawiając trzydziestoletniej żonie ciężar wychowania i utrzymania gromadki dzieci i jako jedyny spadek – trochę uprawnej ziemi. Od dziecka wzrastał w pobożności maryjnej. Jego drogę wewnętrznego wzrostu w wierze chrześcijańskiej charakteryzowało stałe odniesienie do obecności i działania Matki Bożej. Na młodego Luigiego wpłynęły również postaci trzech wielkich świętych: św. Jana Bosko, św. Józefa Cottolengo i św.