Stefan Kamasa (ur. 18 lipca 1930 w Bielsku Podlaskim, zm. 12 maja 2026) – jeden z najwybitniejszych polskich altowiolistów, kameralista i pedagog.
Życiorys W latach 1948–1953 studiował w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej w Poznaniu, w klasie prof. Jana Rakowskiego, następnie w latach 1953–1956 w Warszawie u prof. Tadeusza Wrońskiego oraz w latach 1957–1958 u prof. Pierre’a Pasquiera w Paryżu.
Współpracował z wybitnymi dyrygentami takimi jak Moshe Atzmon, Sir Charles Groves, Eliahu Inbal, Hiroyuki Iwaki, Jan Krenz, Jerzy Maksymiuk, Manuel Rosenthal, Witold Rowicki, Stanisław Skrowaczewski, Antoni Wit. Występował na wielu festiwalach, m.in. w Alicante, Bergen, Berlinie, Luzernie, Monachium, Moskwie, Pradze, Salzburgu, Warszawie, Waszyngtonie, Wersalu, Zurychu. Występował w najsłynniejszych salach koncertowych świata, grając m.in. z takimi orkiestrami jak Dresden Philharmonic, Mozarteum w Salzburgu, Orchestre National de France, londyńska Royal Philharmonic Orchestra, berlińska Staatskapelle. Dokonał licznych nagrań płytowych, wielokrotnie nagradzanych (m.in.